Лiтаратурныя творы з казачнымi матывамi (на белорусском языке) - неизвестен Автор

Цётка, дык тая нiчога, - бяры, - кажа, калi ён ваш, - але ад малых я ледзь адпрасiўся: прывыклi да казла, не аддаюць.

Начапiў я козьлiку аборачку на рогi i павалок з двара.

Мне дахаты сьпяшацца трэба, а "вэтэрынар" - хоць ты яму што хочаш: дрэ-дрэп ды годзе. Папасу я яго трохi каля прысад i далей. Ужо зусiм пад вечар дабрылi мы дахаты.

Ну-ж i ўводзiны былi! Распытваюць мяне, сьмяюцца. А малых дык цэлая чарада за намi ўчапiлася.

Падвёў я "вэтэрынара" да Жукавай будкi. Вылез Жук, панюхаў козьлiка, а той толькi рагамi таўхель яго, а сам адышоўся i лёг.

- А ну, - кажа мне дзядзька Паўлюк, - шасьнi гэта, Лявон, на паперку. Гэта-ж, брат, казка, жывая казка! I трэба-ж лiха iм, надумацца ды згаварыцца!..

- "Вэтэрынар!" - кажу я козьлiку. А ён толькi павярнуўся.

- Ну што-ж, iдзi раскажы, як вы ў госьцi хадзiлi, будзем казку пiсаць.

А ён навет i ня ўстаў.

I вось я запiсаў гэта сам. Праз дваццаць год, а ўсё-ж такi запiсаў.

Янка Брыль